Clemens'hobbypage Clemens'hobbypage

Snel naar alle artikeltjes

Dit artikel is gepubliceerd geweest in 'Onderweg' maar helaas kan ik het blad niet in mijn archief terugvinden.
Motorclub Keizer Karel:

Vroege vogels, gekke vogels of blije vogels?

De vroege vogel rit. Ik besluit mee te doen en moet dus wel een vroege vogel gaan zijn. Ik bel voor de zekerheid de avond er voor nog Martin van Ewijk. Of ik me op moest geven? Hij zegt dat het niet nodig is en dat hij zelf niet mee gaat. Nu direct vragen 'waarom niet?' klinkt als verantwoording afleggen, dus ik zeg: 'dan zullen we het zonder jou gezellig moeten maken' en laat het er verder bij.

Dan is het zover. De wekker loopt om kwart voor 5 af. Ik moet wel een gekke vogel zijn want ik kom er nog uit ook. Het is vannacht noodweer geweest. Onweer , windstoten en veel regen. De takken lagen dan ook ruim bezaaid over de weg. Kortom het was takkenweer geweest en nu zag je de takken weer, maar dan op de weg. Ik verwachtte niet veel deelnemers. Nou dat was effe anders: 13 motoren waarvan twee zijspanmotoren dus 13 rijders en maar liefst 3 duo's. Eerst een hartelijk ontvangst bij Jos. De koffie werd zelfs geserveerd!! Ja,ja Jos heeft inderdaad talenten. Althans. . . zeker 1 talent. Namelijk koffie zetten en serveren (of zijn dat twee talenten) Even na 6 uur vertrokken we dan. Weinig verkeer op de weg en de takken lieten we langzaam aan achter ons. Kortom het werd genieten.

Onderweg de eerste stop bij een soort picknick plaats. Jezus hing er vlak bij vanaf zijn kruis te kijken dus het was zeker en vast een goede plaats om te stoppen. Toch stonden we er niet echt lang. Jos wist namelijk dat er verderop een bakker open moest zijn en die bakker zou ook koffie serveren! We moesten gewoon het volgende waaipunt (of zo) hebben. Nou het waren meer waaipunten waardoor de voorrijder er tenslotte gewoon aan voorbij stiefelde. Jos liet dat niet op zich zitten. Hij had de waaipunten (ik denk dat hij waypoints bedoelde) immers niet voor niets gemaakt. Dus gaf hij de Yamaha de sporen en hij probeerde de rest in te halen om ze tot inkeer te brengen. Het lukte hem wonderwel ook nog!

Zo zaten we even later in de zon met een broodje en met koffie voor werkelijk een 'appel-en-een-ei' op een soort terras te genieten. Daar krijg ik te horen dat Martin niet mee is omdat hij zijn heup heeft gebroken. Hij is inmiddels geopereerd en heeft een pen of plaat met bouten in zijn been. Hij zal er een tijdje zoet mee zijn. Had ik nu toch moeten vragen waarom hij niet meeging?

In ieder geval is het met een val met de racefiets gebeurd. Ik heb eigenlijk maar een advies: stop met die gevaarlijke dingen en ga gewoon motor rijden! Fietsen is voor stoere binken en voor waaghalzen. Motorrijden voor levensgenieters! Voor blije vogels!

Na de stop weer genieten van Duitsland, het land met nagenoeg geen drempels, waar je nog 100 km/u op doorgaande wegen mag rijden, waar het lekker rustig is en waar de uitzetters weer prachtige weggetjes hebben gevonden. Het was werkelijk genieten. Soms flink doorrijden en soms weer kleine weggetjes en een enkele keer een slechte weg maar wel leuk! Op een gegeven moment zie ik borden staan 'Max. 10 km/u' en 'slipgevaar'. Ik kijk op de teller en zie 100 km/u staan. Ik denk even aan die machinist die bij Santiago de Compostella met zijn trein 100 km/u te hard had gereden. . . Wij doen het duidelijk beter. Het was maar 90 km/u te hard. . . Maar eerlijk is eerlijk, het was er niet glad en het bord sloeg nergens op. In Nederland staat er na zo'n bord steevast een diender of flitspaal. Hier zien ze hun vergissing in en controleren dus niet.

Bij de volgende stop vertel ik dat mijn motor over een paar km over de 100.000 km gaat. Dat lokt van alles uit. Opmerkingen als: 'voor een BMW aardig uniek', en 'weet je zeker dat je het gaat halen' klinken regelmatig. Maar als ik vertel dat ik behalve olie en remblokken alleen nog maar kosten voor een nieuwe accu en voor nieuwe remschijven heb gehad wordt het toch iets stiller. . Zelfs de jappannezen (goed gezien zonder hoofdletter geschreven) trokken wit weg en besloten het er dan ook maar bij te laten. Bij de laatste stop, die ongepland maar wel verwacht en zeker gewaardeerd in Kranenburg bij de ijssalon bleek te zijn werd er niets over de 100.000 km mijlpaal gezegd. Of was het omdat iedereen met ijs zat na te genieten???

Het was in ieder geval een geslaagde dag/rit dus uitzetters: dattegebedankzijtdatwittegewel!


Clemens van Dusseldorp