Clemens'hobbypage Clemens'hobbypage

Snel naar alle artikeltjes

klik hier voor een kopie van clubblad

Monstertour 2014: Cool!!!

Woensdag 28 mei,
het regent, net als gister. Je zou denken dat het een keer op moet houden. Dus nog maar even niet gaan en nog maar even wachten.
Intussen wordt de B33 uit 1953 klaar gezet. Technisch was alles al gecontroleerd nu nog de zijtassen inpakken en de grote bagagetas wordt daar weer dwars bovenop geplaatst en vastgesnoerd. Weer naar buiten kijken. Nog niet droog. Dan toch maar gaan.
In Voorthuizen op camping `Costa del Zeumeren` blijk ik de eerste te zijn. Het is er muis stil. Als er hier een uil zou zijn is hij of uitgehongerd uit de boom gevallen of hij knapt een uiltje. Het is er stil en verlaten en het regent dus ga ik maar lekker ergens koffie drinken. Terug op de camping blijkt Harry er al te zijn en even later horen we een hoop geknetter van aanrijdende BSA`s. Als de uil een dutje deed zou hij nu van schrik dood uit de boom vallen. Ook de pechbus arriveert. Dan blijkt dat groep `Groningen` morgen de route vanaf Haaksbergen op gaat pakken en dat we morgen Tonnie in Lochem oppikken. De rest komt, gezien het slechte weer, de volgende ochtend naar deze camping.
Dus gaan wij gezellig uit eten in Voorthuizen. De plaatselijke snackbar blijkt ook een soort restaurant te zijn en we leggen beslag op de laatste vrije tafels. We hebben echt geluk en de stemming zit er goed in. Naderhand gezellig in de meegebrachte party tent aan de tafel lekker bijkletsen.

Donderdag 29 mei,
de nacht was cool, maar dan in de betekenis van koud. Het bleek slechts een voorbode te zijn. Het zou die dag erg nat en koud worden en blijven. Eerst kwam Richard met zijn vriendin, later Karel, Andre, Wieland, Peter en Els. We gingen om 9.00 uur rijden. Zoals afgesproken eerst langs Lochem en Klaas reed voorop.
Al na zeer korte tijd gaat de A10 van Els roken. Bij het volgende pompstation blijkt dat er wel heel veel olie uit het blok komt. Deze motor gaat dus in de bus. Els balen maar ze kan gelukkig bij haar lief (Peter) achterop.
Vanaf Haaksbergen werd de route echt mooi maar ja die regen werd niet minder en het werd steeds kouder. Nu is het algemeen bekend dat de spiegels van een BSA niet geheel trillingsvrij zijn en het zicht naar achter daarom enigszins vertroebeld raakt.
Zo kon het dus gebeuren dat Klaas ons later niet meer in de spiegel zag en zich daar niet echt druk om maakte. Er ontstond in de achtergebleven groep een discussie hoe verder te gaan. Gelukkig had Wieland een garmin en hij had daar de route in zitten. Helaas reed hij niet op een BSA maar op een moderne MZ die dus harder optrekt en ook harder remt. Dat, zullen we maar zeggen, is toch even wennen.
We kwamen langs St.Vit en ik vroeg mij af of die heilige mij weer fit kon maken. En dan zomaar in Duitsland een wegwijzer naar Soest! Snappen deed ik het niet maar het was werkelijk waar of een hallucinatie door de kou. Is er inderdaad in Duitsland een plaats die Soest heet?. Ik hoop dat het laatste het geval is.
En dan het plaatsje Stromberg, zou Zenith daar hebben gewoond en hij daar de zenith-stromberg carburateurs hebben ontwikkeld? Ja ik moet echt bevangen zijn door de kou, ik begin rare dingen te denken. Het is dan ook inmiddels Siberisch koud. . .
Dan maar een koffie stop. Ik lees op de kaart dat er Siberische bonen soep is. Dat bestellen we dan ook massaal. Blijkt het toch iets freudiaans te zijn want er stond Servische bonensoep. Servisch is toch iets anders dan Siberisch toch!?
Naarmate de vingers en het lijf meer ontdooit komt de humor weer meer naar boven en lijkt het haast jammer dat we verder moeten.
Maar dan wordt rijden leuker! Er komen steeds meer bochten, zelfs haarspeld bochten en ik begin er werkelijk, ondanks de regen, toch steeds meer schik in te krijgen. De laatste vreemde gedachtekronkel is nog: `Hogere Hellingshoeken met Harde Heidenau banden` En dan. . . . plotseling staan we voor een kasteel. We mogen op de binnenplaats parkeren en overnachten in een jeugdherberg.
Het kasteel was vroeger een SS huisvesting en nu is er een museum (over de Terror vom SS) en een jeugdherberg. De jeugdherberg wordt is vooral massaal bevolkt door mensen van de pinkstergemeente. Door mij steevast `het blije volk` genoemd. Ik heb nog niet uitgepakt of wordt al gebeld. Het is Anton, hij zit met andere deelnemers in `der alte Muhle` en de keuken gaat spoedig sluiten dus of we ook komen. Kou maakt hongerig dus dat was niet tegen dovemans oren. . . dus uit eten. De wandeling naar de Muhle was toch iets langer dan verwacht maar gelukkig bergaf. Het eten was prima en de stemming ook. Naderhand was de afstand niet langer maar ging nu berg op in plaats van berg af. Ja en dan valt dat toch tegen. Karel en Andre waren er bij en zij zijn beide ouder dan 75 jaar dus petje af!!! Toch vreemd dat juist deze oudere mensen vaak meegaan en de jongere het vaak af laten weten. Bang voor avontuur???
`s Avonds is de A10 van Els gerepareerd. De oliepomp bleek te zijn los getrild. Karel constateert een lekkende benzine kraan. Het is de aansluiting van de kraan op de tank. Hij krijgt vanuit de bus een andere tank aangeleverd. Ongelofelijk wat er in de bus blijkt te zitten! Hij kan in ieder geval met een geleende tank verder!

Vrijdag 30mei.
Slapen in een echt bed was cool, de buiten temperatuur was op een heel andere manier cool. Ik besluit om vandaag met de groep `Groningen` mee te rijden. Eerst moest ik door de ballotage commissie! Unaniem werd besloten dat ik een enorme aanwinst zou zijn en dus mocht ik met hen meerijden. Andries voorop met een oude Guzzi V50, Luuk en Anton op tweecilinder BSA`s en Fred op zijn vertrouwde Triumph drie cilinder. En ik, ik achteraan op mijn een-cilinder BSA die duidelijk minder cilinderinhoud/pk heeft. Gelukkig wist ik hen goed bij te houden en het bleek een heel gezellig ploegje te zijn.
Er was minder regen en de route kende hele mooie wegen en was bochtig zat. Ik zag het bordje Winterberg en wilde linksaf slaan,op dat moment sloeg het noodlot toe!
Mijn koppelingskabel brak. Ik kan zonder koppeling wel rijden maar niet stoppen en wegrijden en in bergachtig terrein moet je wel erg veel schakelen... Dus de BSA aan de kant gezet en gekeken wat ik kon doen. De kabel bleek lang genoeg. De breuk was net na de soldeernippel en ik bleek nog een reserve schroefnippel bij me te hebben.
Intussen werd ik gemist en waren de anderen terug gereden om mij te zoeken. Anton bleek het juiste gereedschap te hebben en zo kon ik na korte tijd weer verder. Daarna ging alles van een leien dakje en we kwamen in Heimborn op de camping aan. Een typische motor camping met bar en mogelijkheid om te eten. Wat wil een mens nog meer? `s Avonds rond het kampvuur gezeten, romantich he.

Zaterdag 31 mei.
De nacht was cool extreem cool. Iedereen kwam bibberend uit de tent. Maar het werd snel warm en de wolken waren weg! Dat belooft mooi weer. Op een gegeven moment zag ik dat Els binnen extra dekens had geregeld. Een beetje vals spelen! Of zou ze gelijk hebben?
Gisteravond had ik het nodige geleerd: Kijkt iemand woest om zich heen dan is het vermoedelijk iemand van de ploeg Harley rijders. Zit hij strak in het (nieuwe) pak dan zijn het snelle jongens. Zit hij er tussenin dan zijn het chopperrijders en kijken ze ervaren om zich heen dan rijden ze vermoedelijk op een BSA.
Bijna iedereen besloot een kleine rondrit (met Klaas voorop) te maken en daarbij een Cadillac museum te bezoeken. Harry en ik besloten daar niet aan mee te doen. Het was nu eindelijk echt mooi weer en er zijn daar hele mooie wegen met heel veel bochten. Dus wij hebben snel een mooie, redelijk grote route uitgezet. De route voerde naar de Rijn en weer terug. Heen via heel veel kronkelwegen en terug binnendoor over heel veel kleine schilderachtige dorpjes.
Langs de rijn gezeten vertelde Harry het een en ander. Hij woont op een schip en weet veel van de scheepvaart. Als een schip een blauw bord voert dan vaart hij de verkeerde wal. Dat doen schepen soms om minder tegenstroming te hebben en dat scheelt natuurlijk brandstof en dus geld. Hij wist nog veel meer te vertellen maar als je dat allemaal wil weten had je mee moeten gaan. Al met al was het echt cool.
`s Avonds in een restaurant gegeten een groep van 8 of 9 man en later kwamen er nog meer van ons binnen zetten. Ja het klinkt saai maar het was weer gezellig. Echt een bijzonder geslaagde dag die alle kou deed vergeten. Cool toch!?!?! `s Avonds en de volgende ochtend betrapte ik mensen op het bijvullen van olie. Zelfs mijn buurman met zijn Harley moest dat doen. Het was een gloed nieuwe Harley (of verschrikkelijk gepoetst) en ja, hij vergat de olievuldop terug te plaatsen. Nu durf ik met dat woeste volk niet aan een vreemde Harley te komen dus toen een woest uitziend persoon langs kwam vroeg ik of dat zo wel goed zat. Grommend plaatste hij de dop. Ik dacht: `geen dank graag gedaan`

Zondag 1 juni,
De nacht was weer cool niet zo extreem cool maar toch zo koud dat iedereen eigenlijk om 8.00 uur al aan het ontbijt zat en velen zelfs hun tent al hadden opgeruimd! Els had dus gelijk gehad. Ja die Belgen zijn zo dom nog niet...
Ik had eerst nog een wandeling gemaakt (als extra attractie een hert gezien) en moest dus na het ontbijt nog gaan opruimen.
Andre en Karel besloten samen terug te rijden. Groep `Groningen` besloot de snelweg te nemen die op Enschede uitkomt, Peter en Els besloten de hele weg binnendoor te rijden en Harry en ik besloten binnendoor naar de snelweg te gaan en deze tot Venlo te volgen. Harry kon dan via Eindhoven naar huis en ik kon dan vanaf Maasbree binnendoor over de midden-peelweg naar huis.
Nog voor we de snelweg konden nemen lopen we langzaam op een groep moderne motoren in. Als ik er achter zit en mijn voorganger in de bocht gaat remmen steek ik er binnendoor, in de bocht, voorbij. Ook Harry vernedert deze rijder op de zelfde wijze. Prompt besluit de groep dan maar te gaan tanken. De lafaards!! Wedden dat de tank nog minstens half vol was!
275 km verder en thuis aangekomen concludeer ik dat ik ongeveer 1100 km heb gereden waarvan ongeveer 100 km over de snelweg dus de rest was allemaal binnendoor over veelal de mooiste binnenwegen. Cool he.

Als er volgend jaar weer een monstertour is ga ik zeker en vast weer mee. Ik maak ook tochten met een moderne motor maar dit is wat sfeer betreft niet te overtreffen. Natuurlijk blijft het een avontuur met het oude spul. (mijn BSA is ouder dan ikzelf) Maar de saamhorigheid maakt het zoooo cool

Clemens van Dusseldorp

Ps. Tip van Anton: als een nippel aan de kabel soldeert dan moet je die niet te heet stoken. Bij te veel hitte verandert de kabel van structuur en wordt deze bros waardoor hij snel breekt. Beter is het om geen gasbrander maar een `zware` verfstripper te gebruiken. Volgens Andre kun je ook een dop gevuld met spiritus aansteken en daarmee solderen ook dan wordt het niet te heet en.... altijd geleidelijk af laten koelen.